Συνωμοτικό τηλεφώνημα της Ζωίτσας, πρωί- πρωί με τον κόκκορα μαζί. Σε ύφος Τζέιμς Μποντ μου λέει “έχω στα χέρια μου επιστολή – φωτιά. Στην φέρνω σε λίγο”. Και μου κλέινει το τηλέφωνο, την ώρα που ακόμη η πρώτη τσίμπλα δεν είχε αποχωριστεί τα υπε΄ροχα ματάκια μου. Όταν μου την έφερε την επιστολή , λες και κουβαλούσε κρυπτογραφημένο μήνυμα του Τράμπ στον Νετανιάχου, έβαλα μια ρακί και ένιωσα κρητικοπούλα. Μάλλον στην προηγούμενη ζωή μου ήμουνα η Θεά των Φιδιών στην Κνωσσό.
- Οι άνθρωποι του ΟΦΗ είπανε αυτά που έχει μαλλιάσει να λέει η γλώσσα μου από το καλοκαίρι. Στήθηκε “άρτσι μπούρτζι και ο λουλάς” που λένε και στα μέρη μου ένα πρωτάθλημα Α Εθνικής και μια διοργανώτρια αρχή, με γνώσεις που που δεν μπορούνε να διοικήσουνε ούτε γηπεδάκι 5χ5.
- Παραχώρησαν τα τηλεοπτικά δικαιώματα του ρπωταθλήματος για 3 χρόνια εντελώς τσάμπα και χαίρονταν σαν τους ιθαγενείς που έπαιρναν καθρεπτάκια και δώριζαν το χρυσάφι τους στους κονκισταδόρες. Τσάμπα το μοναδικό προιόν που μπορεί να σου δώσει ένα ποσό να έχεις καβάτζα ώστε να ξεκινήσεις τη σεζόν. Σε όποια χώρα και να το πεις αυτό θα σε περάσουν για χαζό. Μόνο στη Ελλάδα πανηγύρισαν που έδωσαν τσάμπα αυτό που σου φέρνει χρήματα. Και δεν θα πω πως στην Αγγλία που και εκεί η Α Εθνική έχει 14 ομάδες και ξεκινάνε με τηλεοπτικό όπου η κάθε ομάδα βάζει 1,5 εκατομμύριο στην τσέπη. Αλλά πάρε έστω 50 χιλιάδες, που ειναι το μινιμουμ.
- Μαζεύτηκε ένα “μπουκέτο” άσχετων σε διάφορες επιτελικές θέσεις. Άνθρωποι που δεν έχουν πληρώσει ούτε εισιτήριο για να δούνε αγώνα στη ζωή τους και έμαθαν πως η μπάλα είναι στρογγυλή όταν βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης. Και αυτοί αποφάσισαν πως το ποδόσφαιρο πρέπει να έχει υποχρεώσεις επαγγελματικές αλλά με ψίχουλα για τις ομάδες.
- Είναι σαν να λέμε πως έχεις χτίσει ένα σπίτι σε ένα μέρος οπου οι δρόμοι είναι ακόμη χωματόδρομοι και χαλάνε με την πρώτη βροχή, σε ένα μέρος που δεν υπάρχουν δίκτυα αποχέτευσης, σε ένα μέρος που δεν έχεις καμία ασφάλεια και έρχεται ο δημοτικός υπάλληλος και σου κόβει κλήση γιατί πάρκαρες το αυτοκίνητο σου στην υποτιθέμενη γωνία μιας διασταύρωσης, που δεν υπάρχει.
- Οι ομάδες τιμωρούνται με κριτήρια επαγγελματικά χάρη σε “επαγγελματίες γκάνγκστερ” του χώρου που με το πρόσημο που τους δίνει ο τίτλος μιας ένωσης που εκπροσωπούνε πιέζουνε εκεί που μπορούνε, αλλά κάνουνε την κότα στα μεγάλα ψάρια που έχουν συνήθως και δόντια κοφτερά.
- Τι λέει λοιπόν η επιστολή του ΟΦΗ; Τα αυτονόητα: Οι αθλήτριες πληρώνονται “μαύρα”, αφού τυπικά είναι ερασιτέχνες. Οπότε δεν κόβεται κανενα παραστατικό. Πως λοιπόν δικαιολογείται το “μαύρο” χρήμα; Έρχεται όμως η Ομοσπονδία και ζητάει κριτήρια αδειοδότησης που ζητούνται σε επαγγελματικές ομάδες. Τα δικαστήρια της ΕΠΟ εκδίδουν αποφάσεις σαν να πρόκειται για παίκτριες επαγγελματίες, ενώ τα πάντα είναι ερασιτεχνικά. Πιο τραβεστί κατάσταση δεν υπάρχει.
- Γιατί για τις ξένες είναι υποχρεωτική η υπόγραφη σύμβασης που κατατίθεται στην ΕΠΟ ενώ στις ελληνίδες δεν ισχύει αυτό και παίζουνε χωρίς να έχουνε κανένα δικαίωμα, ούτε προστασία; Μια ομάδα διαλυθηκε, ο Αχαρναικός. Ποιά αποζημίωση δόθηκε στις παίκτριες του και στο προσωπικό της ομάδας, από τους παπατζήδες του ποδοσφαίρου γυναικών;
- Η ΕΠΟ ζητάει κριτήρια αδειοδότησης από τις ομάδες της Γ εθνικής των ανδρών και τις ερασιτεχνικές που παίζουν στα τοπικά; Φυσικά και όχι. Αλλά εμείς στην UEFA πρέπει να πουλήσουμε τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες και να προσποιηθούμε πως υπάρχουν κριτήρια επαγγελματικά σε ένα τοπίο αμιγώς ερασιτεχνικό;
- Ποιά είναι η ασφάλεια των δεκάδων ερασιτεχνών παικτριών που αγωνίζονται σε Α,Β και Γ κατηγορία; Ποιός έχει πληρώσει τους πολλούς χιαστούς της φετινής περιόδου;
- Γιατί οι ομάδες δεν κόβουνε εισιτήρια; Από που θα δημιουργήσουνε έσοδα;
- Ποιός δίνει άδεια διεξαγωγής αγώνα σε γήπεδα βοσκοτόπια; Ποιοί τα κοιτάνε όλα αυτά και σφυρίζουνε κλέφτικα;
- Τα ερωτήματα είναι πολύ περισσότερα, αλλα πρέπει να έχεις και ανθρώπους γνώστες του αντικειμένου. Προσφατα έπεσε στα χέρια μου μια διατριβή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου σχετικά με τα προβλήματα ανάπτυξης του ποδοσφαίρου γυναικών στην Ελλάδα και τη σύγκριση με τα επαγγελματικά πρότυπα της Αγγλίας, της Ισπανίας και των ΗΠΑ. Ας κάνουνε τον κόπο να τη μελετησουνε όσοι βρίσκονται στις θέσεις των αποφάσεων, έστω και εαν έχουν βρεθεί εκεί κατά λάθος.
